انگشته

معنی انگشته

انگشته [ angecte ]

بضم كاف فارسى،آلتى كه مزارعان خرمن بآن بباد دهند،و بكسر گاف،مزارعى كه خدمتگار و كار كن بسيار داشته باشد،بمعنى اول،كسايى گويد: بيت از گراز و تش و انگشتۀ بهمان و فلان با تبرزين و دبوسى و ركاب و كمرى و له: بيت در راه نشاپور دهى ديدم بس خوب انگشتۀ او را نه عدد بود و نه مره و انگشبه،بفتح گاف و بجاى تا با موحده و بسين مهمله و باى فارسى نيز خوانده‌اند،و اللّه اعلم.

(

فرهنگ رشیدی

, ص163)

به ضم ثالث بر وزن خرپشته آلتى باشد از چوب مانند پنجۀ دست و دسته‌اى نيز دارد كه برزيگران خرمن كوفته شده را بدان به باد دهند و به فتح ثالث برزيگرى را گويند كه صاحب ثروت بود و كاركنان بسيار داشته باشد و به اين معنى به كسر ثالث هم آمده است و سوداگر صاحب مايه را نيز گويند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص96)

[اسم‏][فارسی‏] برزيگرى كه صاحب ثروت و كاركن بسيار بود.و سوداگر صاحب سرمايه. ¦¦

[اسم‏][فارسی‏]آلتى از چوب مانند پنجه و دسته‌دار كه خرمن كوفته را بدان باد دهند و اوشين نيز گويند.

(

فرهنگ نفیسی

, ص441)

برزگر پرمايه را گويند كه خدمتگاران بسيار دارد.كسائى گويد: از گرازو تش و انگشتۀ بهمان و فلان#با تبرزين و دبوسى و ركاب و كمرى.

(

فرهنگ قواس

, ص180)

انگشته

(اسم) مذرى. پنجانگشت. آلتى از چوب مانند پنجۀ دست كه دسته نيز دارد و برزگران خرمن كوفتهشده را با آن به باد دهند تا از كاه جدا شود. چهارشاخ. افشون. ¦¦ انگشتوانه.

(

لغت نامه دهخدا

, ص269)

انگشته

معنی انگشته

المرتبطات

گونۀ هفتم در نام سازوكار و كارگران و نامهاى ايشان